Ingezonden
mail:
Hallo Sandra,
Ik ging je nog laten weten of het lukte om met mijn pony voorop te
rijden.
Vanmorgen ben ik gaan rijden, en het ging echt super.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik een zweepje meegenomen heb (wat ik
nooit maar dan ook nooit doe), eigenlijk meer voor mijzelf dan voor
hem, en daar heb ik hem om te vertrekken een tikje (zacht hoor) mee
gegeven omdat hij gewoon bleef staan, en toen waren we vertrokken.
In het begin ging hij heel aarzelend, keek voortdurend vragend
achterom naar mij, zo van: is dit nou echt de bedoeling?, toen heb
ik hem elke keer kordaat (voor mijn doen dan) aangespoord, en na een
minuut of vijf stapte hij gewoon door. Ik ben kei, kei blij!
Dankjewel voor de hulp hierbij!
Groetjes,
Lieve
Ook bedankt voor het fijne ontvangst
en het delen van je kennis en ervaringen. Ik heb er veel van
geleerd. Vooral het plaatsen van reacties van het paard in
functie van je eigen fysieke of mentale tekortkomingen. Ergens
is dit heel logisch en weet je dit ook wel maar het is niet
makkelijk om juist de vinger te leggen op het probleem. Dat kan
jij wel.
Ook het werken in een kleine groep
van mensen is interessant. Iedereen krijgt voldoende
persoonlijke aandacht en toch krijg je de kans om ervaringen uit
te wisselen.
En dan, de paarden niet te vergeten,
je ziet gewoon dat ze zich goed in hun vel voelen. Wanneer je
steeds op (gefrusteerde) manegepaarden rijdt is dit een heel
bijzondere ervaring.
Ik zou het heel fijn vinden als ik
in de toekomst nog eens beroep mag doen op jou kennis en die van
je paarden in de vorm van een workshop of een privé-les.
bedankt,
Ariane
